Bana bunu yapmayacaktınÖyle sırtımdan vurmayacaktın beniGelişin gibi onurlu olmalıydı gidişinVe öylesine gururlu bitişinGel gör ki kötü oynadın bu oyunuErken düştü masken yüzündenDemek ki sen içimde...
Senden önce ne yapardım ben,bunu hatırlamaya çalışıyorum. Hatırlamaya çalıştıkça da kocaman bir boşluğun içine yuvarlanmış gibi oluyorum. Senden önce ne yapardım ben? Niye düşündükçe herşey...
Beynimin içinde cevapsız yığınla soru dolanıp duruyor. Aslında her sorunun bir cevabı var ama benim onları yanıtlayacak cesaretim yok. Böylesine güçsüz olmaktan nefret ediyorum. Aşk dolu bir hayat...
Yaşadığımdan emin değilim. Gittiğinden eminim ama bak, seni özlediğimden eminim.Yirmi dört yaşında bir hayal kırıklığı olduğumdan hiç şüphem yok mesela.Beceriksizliğimden, yalnızlığımdan, bu şehri sevmediğimden,düzensizliğimden, yorgunluğumdan,huysuzluğumdan, baltalarınızdan birine sap olmamışlığımdan hatta olamayacak olmamdan,kırgınlığımdan, bir gün...
SEN BENDEN GİTİN GİDELİ Öyle ağırımki kendimeSen benden gittin gideliTenim küs olmuş tenimeSen benden gittin gideliÖyle bıkmışımki kendimdenKurudum düştüm dalımdanSanki ruhum çıktı canımdanSen benden...
Ve gözlerin aklıma gelir Ve sözlerin Gidişin gitmiyor gözümün önünden Ve izleri derin İlk değilsin bu senin bildiğin Ve yine biliyorsun sen en son sevdiğim...
İşte gidiyorsunMerdivenlerde bir ölüm sessizliğiDışarıda kül rengi yağmurlarÜzerinde en çok sevdiğim ceketinEn acısıUnut gitsin der gibi ıpıslak kirpiklerinVe ilk defaBu kadar aceleciEllerin, ayakların, gözlerinSöylenecek...
Önce hain bir uykunun sevimsiz sabahı gibi sıradan mahmur, Aynı sabahın ilk çayı gibi ferah bir karşılama...: -Merhaba Sonra güzel ve sıcak gülüşmelerin ev sahibi bir yüz...:...
Bazen aşk gider... Aslında bilirsin nereye gittiğini. Onu çağıran o eksik, yaralı ve hep kanayan çocukluğudur. Onu çağıran; hani o gözlerinde görüpte, belki ona en çok...
Bazen aşk gider... Ve adresi değişir evinin.Sesinin tonu değişir...Yüzünün rengi... Yatağının sıcaklığı... Yediğin yemeğin tadı... Uykularının tadı değişir ve rüyaların... Her akşam açıp girdiğin...
Bazen aşk gider... Günler geçer ardından ve aylar. Bazende yıllar...Bebekler büyür, insanlar yaşlanır, insanlar ölür. Eşyalar eskir. Kurur ağaçlar. Sokakların adı değişir. Anılar belleğin acımasızlığına teslim...